Categorie archief: BLOG

Wouter Blaquere over de tafel van 8

De Tafels van 8 in Zutphen

De Tafel van 8 is een maandelijkse bijeenkomst waarbij 8 mensen op 6 avonden met elkaar in gesprek gaan over een gezamenlijk gekozen onderwerp. Op dit moment loopt een serie in de Ontmoeting op het Oude Bornhof. In januari start een zondagmiddag serie in Dat Bolwerck. Denkstof hoopt dat het Tafel van 8 concept op meer locaties in Zutphen van start gaat. Wij helpen je graag om een tafel op te starten. Het onderzoekend gesprek is immers de smeerolie van de gemeenschap.

Het onderwerp aan een Tafel van 8 kan zo gevarieerd zijn als de interesse van de mens zelf. Elke deelnemer kiest van te voren een onderwerp uit, bij voorbeeld aan de hand van een krantenartikel, een boek, een idee of een gebeurtenis. Het onderwerp wordt van te voren rondgestuurd naar de andere gespreksgenoten of wordt aan het begin van de bijeenkomst in enkele minuten mondeling toegelicht aan de groep.

Daarnaast wordt er een (prikkelende) vraag of stelling geformuleerd over het gekozen onderwerp die het navolgende gesprek kader en richting geeft.

Eén persoon neemt inhoudelijk geen deel aan het gesprek en bewaakt de koers van het gesprek. Ook houdt deze persoon in de gaten of iedereen evenveel aan bod komt in het gesprek.

Wat betreft het doel van het gesprek ligt de nadruk eerder op het onderzoeken en uitdiepen van elkaars inbreng dan op het oplossen van het vraagstuk. Er wordt geoefend om oprecht nieuwsgierig te zijn naar wat de ander te vertellen heeft en je inbreng wordt steeds voorzien van een afweging of onderbouwing.

Dit alles gebeurt onder het genot van een kopje soep, een broodje gezond, een kopje koffie of thee, en later in het gesprek doorgaans een glaasje wijn voor de liefhebbers.

De bedoeling is om in Zutphen meer Tafels van 8 op te starten. Wil je op de hoogte blijven geef je dan op voor onze nieuwsbrief (onderdaan in de footer).

 

 

Let’s talk, inspirerende lunchgesprekken

DSC_5776

Een bruine papieren zak, gevuld met een gezonde smakelijke lunch. Die zak nemen we mee naar een plek binnen of buiten, afhankelijk van het weer. Daar gaan we met elkaar in gesprek over een vraag die van belang is voor mens en organisatie. Dat kan bijvoorbeeld de vraag zijn: hoe houd je de liefde voor je vak levend of hoe ga je om met kritiek of kun je jezelf zijn op je werk of hoe kunnen we van elkaar leren? En zo zijn er talloze onderwerpen die van belang zijn. Goede gesprekken, waarin iedereen de ruimte krijgt, zijn de smeerolie van een organisatie.

Tussen twaalf en twee wisselen we van gedachten. Om daarna weer vol inspiratie weer aan de slag te gaan. Organisaties waar medewerkers met elkaar in gesprek gaan werken simpelweg beter. Wij overleggen graag met jullie over de keuze van jullie onderwerp en organiseren en begeleiden een lunchgesprek dat er toe doet.

brownbag-denkstof

18-3-2016 Joris van Ooijen

Organisaties gaan kapot aan de gesprekken die niet worden gevoerd

Het mag best een keer over de Mens in de organisatie gaan. Een organisatie bestaat uit mensen. Mensen met een leven binnen en buiten de zaak. Mensen die zo hun vragen hebben over hoe de maatschappij waarin ze leven zich ontwikkelt. Die in gesprek willen over zaken als zorgen over het klimaat, over de druk van de prestatiemaatschappij, over maatschappelijkeontwikkelingen. Over allerlei vragen die het leven nu eenmaal oproept.

Wil een organisatie een Goed Gezelschap zijn dan mogen de levensvragen die zich aandienen best zo nu en dan onderwerp van gesprek zijn.

5-2-2016 Anna Roos Meerbach

In gesprek met Paul de Blot

Paul de Blot, februari 2016

“In duurzame organisaties zijn mensen doorlopend met elkaar in gesprek”

Het is een regenachtige dag in februari wanneer ik Paul de Blot (91 jaar) tref op Nyenrode University. De Blot is er vanaf 1979 werkzaam en bekleedt vanaf 2006 een leerstoel Business Spiritualiteit, sinds 2013 is hij met emeritaat, maar werkt er nog altijd. Nog wekelijks begeleidt hij studenten en zijn agenda kent weinig wit. De Blot is lid van de orde van Ignatius van Loyola, beter bekend als de Jezuïetenorde. Deze orde ziet de wereld als haar klooster en zet zich wereldwijd in voor mensen vanuit de vriendschapsgedachte, als een sociëteit van vrienden voor vrienden. Saamhorigheid, gehoorzaamheid, celibaat en armoede zijn hun leidende principes.

Wat is betekenis van gesprekken in uw leven?

“Ik ben al vijfendertig jaar ziekenhuispastor. Wanneer ik iemand bezoek, houd ik vaak iemands hand vast. Dat is genoeg. Ik spreek niet. Het gaat er om dat ik volledig aanwezig ben. Ik spreek dan ‘silent language’ . Dat is een zijnstaal waarop we elkaar als mensen dieper verstaan. De filosoof Levinas zei ooit: ‘In de ogen van de ander herken ik mijzelf in mijn verantwoordelijkheid voor de ander.’ Op zo’n moment is dát wat er gebeurt. Moeder en kind kunnen dit als geen ander. Ze hebben een connectie waarmee ze zonder te spreken, voortdurend met elkaar in gesprek zijn.”

Welke plaats heeft het gesprek binnen organisaties?

“In veel vergaderingen wordt maar 10% van de zaken die spelen besproken. Dat heeft te maken met het feit dat we in onze maatschappij beheerst worden door het denken. Wij mensen communiceren op drie niveaus. Slechts 10% van onze communicatie voltrekt zich op het denkniveau als een digitale taal, die transparant is en door de computer kan worden overgenomen. Voor 30% communiceren we op het non-verbale niveau en voor 60% op het zijnsniveau in verschillende vormen. Één van de zijnstalen is de stiltetaal, een communicatie door niets te zeggen; denk aan twee geliefden die elkaar enkel hoeven aan te kijken om te weten wat er bedoeld wordt. In onze vrijheid streven we naar groei, we willen steeds groter worden, maar vergeten dat groeien niet enkel grootschaligheid omvat maar ook kwalitatieve groei. We streven naar grootschaligheid om te kunnen groeien. Dat is een vergissing, want uiteindelijk draait het in organisaties om menselijke relaties. Daarin past juist kleinschaligheid met meer aandacht voor elkaar. In de zorg bijvoorbeeld krijgen patiënten of te veel of te weinig aandacht en zorg. Bij een overdosis zorg worden patiënten afhankelijk gemaakt en bij een onder-dosering krijgen patiënten juist te weinig aandacht en is er weinig contact. We denken dat deskundigheid hetzelfde is als zorgen voor. Zorgen voor een ander en voor onszelf is echter niets meer dan het onderhouden en voeden van de relatie.

In het Gildewezen waarin het meester-gezelprincipe werd gehanteerd bijvoorbeeld, vergaderde men niet. De meester onderhield met elk van zijn gezellen een persoonlijke relatie. En daarin zit ‘m voor mij de crux. Ik voer enkel persoonlijke gesprekken met mensen, onderhandel niet telefonisch en communiceer niet per e-mail. Het draait in contact altijd om de relatie, want de mens is een sociaal wezen. Veel organisaties zijn dit vergeten. Wat gebeurt er met mensen die niet als mens gezien worden, maar als onderdeel van de machine zonder te worden gewaardeerd? Die verliezen hun plezier. Dialoog is daarom een wezenlijk onderdeel van de relatie.”

Wat houdt deze dialoog in?

“Organisaties kunnen veel leren van de natuur als het gaat om dialoog. Het verhaal over de natuur is namelijk alomvattend. Het gaat om kleinschaligheid. De natuur past zich altijd aan op de naaste omgeving in een sterke samenhang om elkaar te voeden en te ondersteunen. De planten voegen zich naar het klimaat van de streek en de dieren aan het weer van de plaats. De natuur kent ook een sterke innerlijke kracht. Van duizend zaadjes blijven er uiteindelijk maar weinig in leven, zwakke dieren overleven het niet. In feite zijn organisaties op zoek naar hun kracht of innerlijke zekerheid om te overleven in hun eigen omgeving en het personeel wil eveneens overleven in de eigen organisatie. Dit overleven voltrekt zich in een wederkerige relatie met anderen, als een dialoog met of zonder woorden. Een dialoog is niets anders dan vragen stellen aan jezelf en uit elk antwoord vormt zich weer een nieuwe vraag, maar dan een vraagstelling op een dieper niveau en in een breder perspectief. Op die manier kan het gesprek over een oplossing van een probleem zich verdiepen tot een gesprek over voortgang, duurzaamheid en zingeving binnen de organisatie. Een streven naar overleving, wordt hierdoor op zijn best een streven naar duurzaamheid als zingeving. Daarom zijn binnen duurzame organisaties mensen doorlopend met elkaar in gesprek.”

Tekst: Anna Roos Meerbach